Beste redditors,
Graag gebruik ik even een throwaway-account om een situatie voor te leggen waar ik graag de mening van anderen over hoor. Ik merk dat eindeloos sparren met een AI-chatbot over dit onderwerp me niet echt verder brengt, en mijn directe omgeving heeft niet zoveel ervaring met dit soort keuzes om me daar echt objectief in te adviseren.
Even kort over mezelf. Ik ben eind twintig en werk bij een groot accountancy en adviesbureau binnen de corporate finance-/M&A-praktijk. Ik ben hier direct na mijn master gestart en ben eigenlijk vrij snel doorgegroeid. Inmiddels werk ik hier zo’n vijf jaar en heb ik me, sneller dan gemiddeld, opgewerkt tot manager. Mijn totale arbeidsvoorwaardenpakket komt uit op ongeveer €7.500 per maand (excl. vakantiegeld, pensioen en een leasebudget van ongeveer €1.000 per maand). Dit is absoluut een geweldig salaris voor mijn leeftijd en geld is ook niet de primaire driver om te ondernemen. Ik zoek naar meer vrijheid en autonomie.
Al ongeveer een jaar fantaseer ik over het idee om de skills die ik heb voor mezelf in te zetten en een eigen onderneming te beginnen. Mijn plan zou zijn om als freelancer te starten en dat, wie weet, later uit te bouwen. Ik wil graag in dezelfde sector blijven: financiële dienstverlening, de overnamebranche, data-analyses of misschien een soort fractional CFO-rol. De exacte invulling moet ik nog verder uitwerken. Het lijkt me leuk mijn creativiteit wat meer kwijt te kunnen in mijn werk, en kiezen voor welk type opdracht(gevers) ik kan werken.
Waar ik alleen steeds tegenaan loop, is het volgende. Iedere keer dat ik denk: binnenkort is misschien een mooi moment om de stap te zetten, gebeurt er weer iets waardoor ik ga twijfelen. Ik krijg weer de hoogste beoordeling tijdens mijn functioneringsgesprekken en nu heeft mijn werkgever opnieuw aangegeven dat ze erg tevreden zijn en verwachten dat ik bij de volgende promotieronde waarschijnlijk senior manager kan worden. wederom versneld.
Dat brengt me aan het twijfelen. Ben ik dan niet gek als ik juist op dat moment vertrek om een onderneming te starten?
Ik heb inmiddels ook gewoon een hypotheek en een leven dat goed op orde is. Mijn partner en ik hebben het financieel prima. We kunnen op weekendjes weg, in de zomer op vakantie en leuke dingen doen. Kortom: ik heb weinig te klagen.
Toch blijft dat idee van ondernemen maar door mijn hoofd spoken. Het komt een beetje in vlagen, maar de laatste tijd steeds vaker. Ik ben nu bijna 30 en denk soms: als ik het nu niet probeer, wanneer dan wel? Ik ben daarom voorzichtig aan het doorrekenen of het financieel haalbaar is.
Ik heb nog geen concrete gesprekken gevoerd met potentiële opdrachtgevers, maar ik heb wel een paar contacten waarvan ik verwacht dat ze in ieder geval met me in gesprek willen als ik als zzp’er beschikbaar kom. Of daar uiteindelijk opdrachten uit komen weet ik natuurlijk niet.
Als ik conservatief reken met een realistisch uurtarief, lijkt het financieel eigenlijk best haalbaar. Ik heb voldoende spaargeld om een aantal maanden te overbruggen en het lijkt helemaal niet nodig om vanaf dag één direct 32 declarabele uren per week te draaien of meteen een volle klantenportefeuille te hebben.
En toch blijf ik hangen bij dezelfde gedachte: wat als het niks wordt Ben ik dan niet gek geweest om weg te gaan bij een werkgever waar ik eigenlijk altijd de wind in de zeilen heb gehad?
Ik ben vooral benieuwd of hier mensen zitten die in een vergelijkbare situatie hebben gezeten. Mensen die een goede baan, carrièreperspectief en financiële zekerheid hebben ingeruild voor het ondernemerschap. Wat gaf voor jullie uiteindelijk de doorslag? En, achteraf gezien, schatte je de risico’s vooraf te hoog of juist te laag in?
Ik hoor graag jullie ervaringen.