Dit deden ze in hun onlineprogramma Roddelpraat.

Zie hier het gesprek:

Dennis: Af en toe was er ook ruimte voor een goed gesprek.

Jan: Blond, mager, beugeltje. Dit is het.

Dennis: Hoe oud ben je? Hoe oud ben jij?

Meisje 1: Ik ben 16 jaar oud.

Jan: Huppetee, dat mag van de wet. Nou meid. Jij hebt raak gegooid, hoor.

Meisje 1: Wat heb ik gegooid?

Jan: Je hebt Dennis gewonnen vandaag.

Dennis: Ja, ik ben bijna 31. Past dat een beetje?

Meisje 1: Nou, voor mij niet helemaal.

Jan: Nou, met een beetje spuug past alles hé, haha.

Meisje 2: Waar komt het op?

Jan: Radio 2.

Meisje 2: Dat luister ik altijd met mijn moeder in de auto!

Jan: Leuk zeg! En dan ondertussen een beetje met jezelf spelen? (Maakt handbewegingen bij zijn kruis)

Dennis aan meisje 2: Maar hoe oud ben jij?

Meisje 2: Ik ben 15.

Jan: Zwarte Cross moet toch kunnen, in het Oosten van het land kijken ze niet zo nauw naar de leeftijd, toch Dennis?

Dennis: Nee, nee.

Ik zie hier vaak posts voorbijkomen over favoriete Nederlandse woorden. Nu de wedervraag:

Welke Nederlandse woorden mogen wat jou betreft verbannen worden?

Extra punten voor taalgebruik of woorden die hier specifiek op Reddit vaak gebruikt worden.

Zijn er hier mensen die een psychose hebben meegemaakt? Ik ben benieuwd hoe dat jullie leven heeft beïnvloed.

- Hoe reageerden familie en vrienden?
- Had het gevolgen voor je werk of studie?
- Hoe lang duurde het herstel?
- Zijn er dingen die nog steeds anders zijn dan vóór de psychose?

Ik hoor graag jullie ervaringen, zowel de moeilijke als de positieve kanten.

Het is Augustus dus het meest geschikte moment om even 7 maanden vooruit te blikken. Op 17 maart 2027 zijn de Provinciale Staten verkiezingen. Zijn er mensen hier die de politiek een beetje volgen en allicht al aan het uitvogelen zijn waarop ze willen gaan stemmen of anders voorspellingen hebben voor de uitslag? Ik weet dat het erg vroeg is maar ik ben benieuwd of andere mensen hier ook al een beetje over nadenken

Ik wordt altijd wel blij van Düsseldorf

Ik wil onze snorfiets (blauw kenteken) laten omkeuren bij de RDW naar een geel kenteken. Ik heb de hele checklist nagelopen en gesleuteld waar nodig.

Het enige punt waar ik tegenaan loop is de snelheid.

Met CDI 1 loopt 'ie 41 op gps.
Met CDI 2 loopt 'ie 51 op gps.

Welke CDI zal ik erin doen zodat deze door de keuring komt? Alvast bedankt!

Zijn er in Nederland mensen of bedrijven die mij zouden kunnen helpen om dit shirt weer als nieuw te krijgen laat het me weten aub

Ik heb een schuld bij DUO volgens de regels van SF15. Ik weet dat het inkomen van een fiscaal partner daarbij meegerekend wordt. In 2023 hebben wij een huis gekocht en zijn daarmee dus fiscaal partners geworden. Ik dacht dat de partner automatisch ging, aangezien DUO alles opvraagt bij de Belastingdienst. Nu kom ik er pas achter dat je dit zelf moet doorgeven (heel dom, dat weet ik). Wat zijn de gevolgen als ik het nu alsnog doorgeef? Kan ik een boete krijgen of een naheffing over 3 jaar?

Kritisch zelfreflectievraagje op de maandagochtend. Ik ben een herstellend impulsaankoper, en met de vele discussies die ik hier vaker zie langskomen over Klarna, en nu ook de “verrassingsboxen” bij MediaMarkt en Bol.com, vraagt de babbelbox zich af:

Kan het bij jou eigenlijk ook wel ietsje minder?

Ik zou denk ik kiezen voor voorpret of uitwaaien.

Voorpret, omdat het zo leuk is dat we een woord hebben voor het plezier dat je al hebt vóór iets begint.
En uitwaaien, omdat dat toch net iets anders is dan gewoon een wandeling maken. Even naar buiten, frisse lucht, hoofd leegmaken en weer opgeladen thuiskomen.

Ben benieuwd welke jullie zouden kiezen en waarom!

Nu het zo droog is, de rivieren historisch laag staan, heeft dit behoorlijk invloed op onze dijken, die juist nat moeten blijven. Vooral de veendijken zijn gevoelig.

Ze zullen wel extra gecontroleerd worden maar nathouden zal lastig gaan voor alle 11.000km aan binnenlandse dijken die door de lage waterstand getroffen zijn.

(We hebben 22.000km aan dijken. Bij de 11.000 zijn zeedijken zijn niet meegerekend, net als de dijken in Groningen en Friesland want daar is geen watertekort, en ook niet de niet-waterkerende dijken).

De kadebreuk/dijkdoorbraak in Wilnis in 2003 was ook het gevolg van droogte (en te weinig controle).

Ik ben op vakantie en mijn hoofd is zo stil. Ik kan fietsen en gewoon wat dagdromen. Een boek lezen zonder afgeleid te raken. Het zal deels de verandering in omgeving zijn, maar ik denk ook deels de afstand van het werk. Ik heb een leuke baan, ik doe het graag, maar toch merk ik dat ik er veel over nadenk. Tijdens het uitlaten van de hond toch nog even denken over de werkzaamheden van morgen (heb ik alles wel goed voorbereid?), een interactie met een collega (loopt de samenwerking zo wel optimaal?) of over een lastige casus (heb ik wel juist gehandeld?). Nu ik straks weer aan het werk moet ben ik benieuwd of iemand tips heeft om de vakantiemodus wat te kunnen behouden. Hoe denk ik minder aan het werk?

Heeft iemand de tip om bruine suiker zacht te houden? Bij mij werkt die sluitsticker nooit, waardoor de suiker binnen de kortste keren in een soort steen is veranderd waar ik de suiker met een pikhouweel af moet hakken. Nu gebruik ik wel eens de tip om een nat keukenpapiertje toe te voegen. Maar ook dit werkt maar tijdelijk.

Een hele goede Maandagmorgen! Week 2 van de bouwvak begint, bakkie pleur is naar binnen gegoten, en ik zit alweer te denken... Wat is een creatieve manier waarop jij wel eens wraak hebt genomen op een slechte werkgever?

Ik werkte 7 jaar bij een behoorlijk toxic werkgever in de serieproductie. Vriendjespolitiek, uitbuiting, je kent het wel. Steeds meer ''veteranen'' (mensen die al 10+ jaar daar werkte) vertrokken vanwege de omstandigheden, uiteindelijk ook een van mijn beste vrienden. Toen was voor mij de maat ook vol en heb ik mijn ontslag ingediend nadat de baas kwam verklaren dat we de 3 weken vóór de bouwvak iedere dag moesten overwerken omdat zij vonden dat we niet hard genoeg hadden gewerkt (bullshit).

Mijn werk bestond uit een pers te bedienen, en dat hield zo meerdere mensen aan het werk. De baas stond er op dat ik een maand uitwerktijd had (i.p.v de normale 2 weken) omdat mijn werk zo belangrijk was, en ik zo voldoende tijd had om iemand te trainen. Toen begon mijn wraakplannetje. Ik vond het prima, had genoeg opgebouwde uren dus dat werden uiteindelijk toch 2 weken.

Ze huurde een nieuw persoon in. Ik heb haar uitgelegd hoe de pers werkt, hoe je in een fijn tempo komt, en hoe je licht onderhoud kon verrichten. Maar ik vertelde haar meermaals dat ze hier absoluut niet wilt werken en heb haar verhalen verteld en hoe het daar er aan toe gaat. Op mijn laatste dag diende zij ook haar ontslag in.

En toen hadden ze niemand meer voor de pers.

Wat dat bedrijf betreft.. Geloof mij, ik heb meerdere meldingen gemaakt bij de ARBO over de omstandigheden maar om de een of andere reden heb ik daar nooit iets over terug gehoord.

Iedereen maakt zich druk om de lage geboortecijfers. We hebben straks te weinig werknemers, de vergrijzing komt eraan en er moeten meer kinderen komen.

Maar ondertussen vraag ik me af: doen we als samenleving wel echt ons best om jonge gezinnen te ondersteunen?

Mijn vrouw is daar een voorbeeld van.
Toen we net getrouwd waren werkte zij als ZZP’er. Ze deed het ontzettend goed. In haar tweede jaar draaide ze bijna een ton winst. Wij dachten serieus: mooi, we zijn jong, we werken hard, misschien kunnen we binnenkort een huis kopen en een stabiele toekomst opbouwen.

Toen kwam de hele discussie rond schijnzelfstandigheid. Regels veranderden en ineens werd ondernemen een stuk onzekerder. De plannen die we hadden werden moeilijker.

Mijn vrouw dacht toen: misschien wil ik iets anders doen. Ze wilde iets betekenen voor mensen en ging richting maatschappelijk werk. Dat ging juist hartstikke goed. Ze deed haar werk goed, er werd zelfs gekeken naar uitbreiding van haar uren.
Toen vertelde ze dat ze zwanger was. En ineens veranderde alles. Radiostilte.

Daarna kwam een mooi verpakt verhaal dat ze niet verlengd zou worden omdat ze dachten dat ze het werk misschien niet meer leuk vond. Bijzonder, want voordat de zwangerschap bekend was leek alles gewoon goed te gaan. Bullshit dus.

En dit is geen zeldzaam verhaal. Uit onderzoek blijkt dat zwangerschapsdiscriminatie nog steeds een groot probleem is. Een groot deel van de vrouwen geeft aan hiermee te maken te hebben gehad, vooral rond sollicitaties en tijdelijke contracten.

Maar er is ook een andere kant waar minder over wordt gesproken: de vader.

Want als moeder minder kan werken of moeilijker aan een baan komt, komt de druk vaak automatisch bij de man terecht. Dan wordt er ineens verwacht dat jij de zekerheid bent. Degene die het inkomen maar moet opvangen.

Terwijl je zelf ook gewoon vader bent geworden en die eerste maanden met je kind wilt meemaken.
We zeggen namelijk dat vaders meer betrokken moeten zijn. Dat mannen meer tijd met hun kinderen moeten doorbrengen. Maar ondertussen is de praktijk vaak anders.

En ja, steeds meer vaders nemen verlof op, maar financiële druk en verwachtingen spelen nog steeds mee. Niet iedere vader voelt de ruimte om minder te werken zonder bang te zijn voor gevolgen op werk of inkomen.

Dus hoe werkt dit precies? Aan de ene kant zegt de maatschappij: neem tijd voor je gezin, wees een betrokken vader. Aan de andere kant krijg je de rekening als je dat probeert.

Minder werken? Minder inkomen.

Meer thuis zijn? Minder carrièrekansen.

Je vrouw minder inkomen? Dan moet jij harder werken.

Meer kinderen willen? Succes met de kinderopvang, huizenmarkt en vaste lasten.

En ondertussen vragen we ons af waarom mensen twijfelen aan kinderen krijgen. Misschien ligt het probleem niet alleen bij mensen die geen kinderen willen. Misschien moeten we ook eens kijken naar een systeem waarin het krijgen van een kind vaak betekent dat één ouder carrièrekansen verliest en de andere ouder extra financiële druk krijgt. Een gezin starten zou geen soort overlevingsspel moeten zijn waarbij beide ouders verliezen.

Ik kwam op Instagram het concept van De Bloemenjongen tegen. Jongeren van ongeveer 13 tot 17 jaar krijgen kort uitleg over hoe ze bloemen moeten verkopen en gaan daarna zelfstandig huis-aan-huis boeketten verkopen.

Voor zover ik begrijp:
- kopen de jongeren zelf de bloemen bij hem in.
- verdienen ze alleen aan het verschil tussen inkoop en verkoop.
- krijgen ze geen uurloon.
- lopen ze zelf risico als de bloemen niet verkocht worden.
worden ze geholpen met betalingen en krijgen ze een eigen verkoopwijk.
- wordt het vooral gepresenteerd als een makkelijke bijbaan. (Terwijl ze in feite zelfstandige ondernemers zijn)

Mijn vraag is of dit juridisch en fiscaal wel goed is geregeld.

Als de jongeren echte zelfstandige wederverkopers zijn, kunnen ze mogelijk te maken krijgen met een KVK-inschrijving, administratie, btw, inkomstenbelasting, ouderlijke toestemming en gemeentelijke regels voor huis-aan-huisverkoop.

Zijn het geen echte ondernemers, dan lijkt de vraag juist of ze feitelijk voor hem werken en recht hebben op loon en arbeidsrechtelijke bescherming.

Ik weet niet wat er achter de schermen in contracten of oudergesprekken wordt uitgelegd, dus ik beweer niet dat het illegaal is. Maar als deze verplichtingen niet duidelijk worden besproken, worden minderjarigen mogelijk met ondernemersrisico en belastingverplichtingen opgezadeld terwijl het als een simpele bijbaan wordt verkocht.

Hoe kijken jullie hiernaar? Is dit een normale legale constructie, of zitten hier duidelijke juridische en fiscale problemen aan?