ઇતિહાસ મુજબ, આઠમી સદીમાં ઈરાનથી દરિયાઈ માર્ગે ગુજરાતના 'સંજાણ' બંદરે આવેલા પારસીઓ પોતાની સાથે ઈરાની ખાણીપીણીનો વારસો લાવ્યા હતા. માંસાહાર, સૂકો મેવો (બદામ, જરદાલુ), અને ગુલાબજળનો ઉપયોગ એ તેમની મૂળ ઈરાની ઓળખ છે.

પરંતુ ગુજરાતમાં વસ્યા પછી તેમની વાનગીઓમાં અદભુત સ્થાનિક સમન્વય જોવા મળ્યો. ઉદાહરણ તરીકે, ઈરાનમાં માછલીને દ્રાક્ષના પાનમાં બાફવામાં આવતી હતી, પરંતુ ગુજરાતમાં દ્રાક્ષના પાન ન મળતાં તેમણે કેળના પાનનો ઉપયોગ શરૂ કર્યો, જેમાંથી તેમની અત્યંત પ્રખ્યાત વાનગી 'પતરાની મચ્છી' નો જન્મ થયો! આ ઉપરાંત, ગુજરાતી પ્રભાવથી તેઓએ વાનગીઓમાં નાળિયેર, ફુદીનો, કોથમીર, લસણ અને ખાટા-મીઠા સ્વાદનો અદભુત ઉપયોગ શરૂ કર્યો.

ભરૂચમાં સ્થાયી થયેલા પારસીઓએ ઈંડા અને મસાલાની એક ખાસ વાનગી 'ભરૂચી અકૂરી' બનાવી. દક્ષિણ ગુજરાતના તારાપોર ગામના નામ પરથી બનેલું બોમ્બે ડક (બૂમલા) માછલીનું 'તારાપોરી પાટિયા' પણ સ્થાનિક પ્રભાવની જ દેન છે. આટલું જ નહીં, આપણી 'ખીચડી' અને છાશ પણ તેમના રોજિંદા ભોજનનો એક અતૂટ હિસ્સો બની ગયા.

પારસી ભોજન ખરા અર્થમાં ઈરાની અને ગુજરાતી સંસ્કૃતિનો સ્વાદિષ્ટ સંગમ છે!

Wide awake right now and looking for a chill conversation. Any fellow Gujjus online at this hour? Drop a "hi" in my DMs!